این روزها در تمام گذرگاه ها و معابرشهرمان، موجوداتی عبوس و کج خلق به کمین نشسته اند. این قسم خوردگان امنیت اخلاقی، برای متر کردن میزان بدحجابیِ رهگذران علاوه بر بخشنامه ی بسیاردقیقی که در جیب بغل شان دارند، از منبع دیگری هم بهره می برند که پدیده ای منحصر به فرد در تاریخ پلیس ها و امنیت چی های این روزگار است. منبع الهام بخش آنها همان است که در دل پیچ و خم های بی پایان جنگلی انبوه نرها را به جفت شان می رساند. همان که نه تنها ضامن بقای نسل هر موجودی بر خاک، بلکه باعث ماندن زیباترها و رفتن زشت تر ها می شود: راز بقا! و عجبا وحیرتا که اینان در تلاش برای معکوس به کار بستن آنند. ماموران امنیت اخلاقی سرگذرها ایستاده اند تا به حکم غریزه زیباترها جدا کنند برای حذف. این درست است که همیشه زشت ترین ها بوی زیبایی را از چند فرسخ دورتر از دیگران تشخیص می دهند. اما آیا کسی به اینان نگفته است که طبیعت در انتخاب هایش چقدر بی رحم و بی پرواست؟! به راستی خدای عبوس و سامی ایشان در جنگ با زیبایان شهر من چقدر دوام خواهد آورد؟!
سهشنبه ۲۸ ژوئن ۲۰۱۱
جمعه ۲۰ مهٔ ۲۰۱۱
در خواست جدی از بالاترین
مدیران عزیز بالاترین.. اگر امنیت کاربران بخصوص داخل ایران برای تان مهم است چرا سرویس https را راه اندازی نمی کنید. شناسایی کاربران ایرانی برای ای اس پی ها در حال حاضر اصلا کار سختی نیست.
شنبه ۲ آوریل ۲۰۱۱
یکشنبه ۱۳ مارس ۲۰۱۱
ضرب و شتم شدید افشین اسانلو در اوین
طبق آخرین اخبار خارج شده از اوین افشین اسانلو در بند 209 بوده و طوری او را زده اند که تعداد زیادی از دندان هایش را از دست داده است. ضاربین برای کتک زدن او از کابل هم استفاده کرده اند
خودکشی مشکوک برادر اکبر امینی ،قهرمانی که بالای جرثقیل رفت
این اخبار موثق است و از داخل زندان خارج شده است. اکبر امینی جوان قهرمانی که با بالا رفتن از جرثقیل سپاه در چهارراه قصر تهران دستگیر شد، تا دیروز 21 اسفند 89 در اوین و بند 209 بوده است. دیروز صبح به او خبر می دهند که برادرش خودکشی کرده است . بچه های بند برایش ختم میگیرند و سپس اعلام میکنند که اگر به او برای ختم برادرش مرخصی داده نشود اعتصاب غذا میکنند. 120 نفر در این اعلام بوده اند و ناهار هم نخوردند. سپس با مرخصی او موافقت می شود و از زندان خارج می گردد. آقای امینی شخصیت برادرش را کاملا به دور از امکان خودکشی دانسته است.برادر او فعالیت سیاسی نداشته اما برای انتقال مطالب دلخواه حکومت تحت فشار بوده است
دوشنبه ۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۱
نقشه ی راه سرنگونی دیکتاتور
مطالب ذیل برگرفته از وبلاگ29خرداد وردپرس است که به نظرم نقشه ی نسبتن دقیقی است:
1. مردم باید عصیان کنند. دیگر کسی از دیکتاتور و ساختار حکومت وی تبعیت نکند.
2. تزلزل در ارکان حکومت وی مانند نهادهای کشوری و لشکری ایجاد شود. به عبارت ساده تر، یعنی باید اداره ها، شرکت ها و از همه مهمتر نیروهای نظامی و انتظامی دیگر از دیکتاتور تبعیت نکنند. اعتصابات نمونه مشخص دیگری از این تزلزل هستند.
3. شخصیت ها و گروه های صاحب نفوذ در جامعه که نقش مهمی در مشروعیت بخشی به دیکتاتور دارند، باید حساب خود را از وی جدا کنند.
اما چگونه به این وضعیت برسیم؟ اجازه دهید ببینیم چگونه یک ماشین به سرعت بالای 100 کیلومتر در ساعت می رسد. راننده ابتدا ماشین را در دنده یک قرار داده و به آرامی کلاج را آزاد می کند. به موازات آن نیز گاز می دهد. به تدریج که ماشین راه افتاد، راننده ماشین را در دنده دو قرار می دهد و این روند ادامه پیدا می کند.
به عبارت ساده تر، برای رسیدن به هدف باید گام به گام حرکت کرد، اما با داشتن یک هدف و برنامه مشخص. در شرایط فعلی که به تدریج راهپیمایی ها شکل می گیرند، ما هنوز در ابتدای دنده یک هستیم. پس هنوز ظاهر کشور در آرامش است و زندگی عادی جریان دارد. همچنین قدرت سرکوب حکومت بر قدرت مردم فایق است. اما این آغاز راه است.
برای آن که به دنده دو برسیم، باید این تناسب را به هم بزنیم. باید در کشور فضای تغییر حاکم شود. همگان باید درک کنند که اتفاق بزرگی در کشور در شرف رویداد است. به این منظور باید راهکارهای متعددی را در پیش گرفت. برخی از آنها که به ذهن من می رسد به شرح زیر است.
1. موتور تغییر مردم و خواست آنها است. بنابراین مردم خود باید بپاخیزند و حرکت کنند. هر کس باید به سهم خود در تشجیع دیگران و ایجاد فضای تغییر فعالیت کند.
2. باید فضای تغییر را به جو عمومی جامعه ببریم. فضایی که اکنون در اینترنت وجود دارد باید در عرصه کشور ملموس شود.
3. اعتراض به رژیم امری است که محدود به زمان و مکان خاصی نیست. باید هر روز و در هر مکانی که امکان آن وجود دارد و به هر شکل ممکن این کار صورت گیرد.
4. برای آن که جو تغییر در جامعه کاملا ملموس شود، راه های بسیار زیادی وجود دارد. برخی از راه ها که قبلا هم استفاده شده اند و بسیار موثر بوده اند، چنین هستند:
1. شعار نویسی در خیابان ها و کوچه ها
2. شعار نویسی بر روی اسکناس ها
3. چسباندن فراخوان ها و اعلامیه ها بر در و دیوار شهر
4. استفاده از هر گردهمایی عمومی مانند مسابقات فوتبال یا چهارشنبه سوری برای سر دادن شعار
5. تکثیر شعارها و فراخوان ها و پخش آن در سطح شهر
6. و از این دست کارها که علاوه بر آن که کم هزینه هستند، جو جامعه را ملتهب می کنند.
5. مردم باید خود گروه و دسته تشکیل دهند. ببینید جمهوری اسلامی چگونه در هر محل و هر شرکت و هر دهاتی یک گروه بسیجی راه انداخته است. همین کار باید توسط مردم صورت گیرد. در هر محل، هر شرکت و هر سازمانی گروه های جنبش سبز می توانند شکل گیرند (مثلا جوانان شهرک راه آهن، اهالی نازی آباد، اهالی قلهک، هواداران جنبش سبز شرکت ایران خودرو، …). این دسته ها کاربردهای بسیار موثری در پیشبرد جنبش دارند.
1. این گروهها با حمایت از فراخوانها باعث می شوند که خبر این فراخوانها و میزان اعتبار آنها در میان مردم پخش شود.
2. افراد یک گروه می توانند برای حضور در یک راهپیمایی با هم هماهنگ کنند. به این ترتیب، هم امنیت آنها در راهپیمایی بیشتر می شود و هم احتمال موفقیت آنها در شکل دادن به یک تجمع بیشتر می شود.
3. این دسته ها می توانند در مرحله بعد در شکل دادن به اعتصابات نیز بسیار موثر باشند.
4. در فردای پیروزی جنبش، این دسته ها می توانند با ادامه دادن به فعالیت خود اجازه ندهند که یک گروه یا دسته جنبش را به نام خود مصادره کند و خواست خود را به جای خواست جنبش بنشاند.
6. هدف راهپیمایی ها آن است که جو جامعه را ملتهب کرده و کنترل شهرها را از دست دیکتاتور خارج کند. بنابراین راهپیمایی ها نباید برنامه مشخصی برای جمع شدن در یک مکان داشته باشند. یک راهپیمایی باید کل سطح یک شهر را ملتهب کند. گستردگی جغرافیایی یک راهپیمایی علاوه بر آن که حکومت را در سرکوب آن ناتوان می کند، جنبش را به تمام محلات شهرها گسترش می دهد و به مردم این امکان را می دهد که به سادگی به تجمعات بپیوندند. در مراحل بعدتر، حتی ممکن است که بتواننند بخش هایی از سطح شهر را از کنترل نیروهای حکومت خارج کنند و عملا کنترل شهر را در دست بگیرند.
7. بسیاری از سایت ها فیلتر است و بنابراین اطلاع رسانی در سطح اینترنت نیز به سختی صورت می گیرد. پیشنهاد می شود که هر فردی مستقلا خود اقدام به ارسال اخبار به دوستان و آشنایانش کند. یعنی هر فرد یک ایمیل بسازد و از طریق آن بدون آن که شناسایی شود اخبار را به دوستانش بفرستد. به این منظور آدرس کسانی که برای آنها ایمیل می فرستید را در bcc قرار دهید. این کار به ویژه توسط کسانی که در خارج از ایران هستند بسیار موثر است.
8. جنبش سبز ضد خشونت است اما در برابر خشونت می ایستد و اجازه نمی دهد تا حاکمیت با خشونت خود، جنبش را مرعوب کند. برای شروع مناسب است یک قانون را به کار ببریم. اگر نیروهای سرکوب تلاش کردند تا فردی را دستگیر کنند، به آنها حمله ور شده و از آن فرد دفاع کنیم. به عبارت ساده تر، نباید اجازه داد هیچ فردی دستگیر شود.
9. باید به صورت فعال در برابر ماشین تبلیغ رژیم ایستاد و از آن نهراسید.
هر زمان که کشور در تب و تاب تغییر قرار گرفت و جو تغییر تمام کشور را فرا گرفت، ماشین جنبش در دنده دو است.
1. مردم باید عصیان کنند. دیگر کسی از دیکتاتور و ساختار حکومت وی تبعیت نکند.
2. تزلزل در ارکان حکومت وی مانند نهادهای کشوری و لشکری ایجاد شود. به عبارت ساده تر، یعنی باید اداره ها، شرکت ها و از همه مهمتر نیروهای نظامی و انتظامی دیگر از دیکتاتور تبعیت نکنند. اعتصابات نمونه مشخص دیگری از این تزلزل هستند.
3. شخصیت ها و گروه های صاحب نفوذ در جامعه که نقش مهمی در مشروعیت بخشی به دیکتاتور دارند، باید حساب خود را از وی جدا کنند.
اما چگونه به این وضعیت برسیم؟ اجازه دهید ببینیم چگونه یک ماشین به سرعت بالای 100 کیلومتر در ساعت می رسد. راننده ابتدا ماشین را در دنده یک قرار داده و به آرامی کلاج را آزاد می کند. به موازات آن نیز گاز می دهد. به تدریج که ماشین راه افتاد، راننده ماشین را در دنده دو قرار می دهد و این روند ادامه پیدا می کند.
به عبارت ساده تر، برای رسیدن به هدف باید گام به گام حرکت کرد، اما با داشتن یک هدف و برنامه مشخص. در شرایط فعلی که به تدریج راهپیمایی ها شکل می گیرند، ما هنوز در ابتدای دنده یک هستیم. پس هنوز ظاهر کشور در آرامش است و زندگی عادی جریان دارد. همچنین قدرت سرکوب حکومت بر قدرت مردم فایق است. اما این آغاز راه است.
برای آن که به دنده دو برسیم، باید این تناسب را به هم بزنیم. باید در کشور فضای تغییر حاکم شود. همگان باید درک کنند که اتفاق بزرگی در کشور در شرف رویداد است. به این منظور باید راهکارهای متعددی را در پیش گرفت. برخی از آنها که به ذهن من می رسد به شرح زیر است.
1. موتور تغییر مردم و خواست آنها است. بنابراین مردم خود باید بپاخیزند و حرکت کنند. هر کس باید به سهم خود در تشجیع دیگران و ایجاد فضای تغییر فعالیت کند.
2. باید فضای تغییر را به جو عمومی جامعه ببریم. فضایی که اکنون در اینترنت وجود دارد باید در عرصه کشور ملموس شود.
3. اعتراض به رژیم امری است که محدود به زمان و مکان خاصی نیست. باید هر روز و در هر مکانی که امکان آن وجود دارد و به هر شکل ممکن این کار صورت گیرد.
4. برای آن که جو تغییر در جامعه کاملا ملموس شود، راه های بسیار زیادی وجود دارد. برخی از راه ها که قبلا هم استفاده شده اند و بسیار موثر بوده اند، چنین هستند:
1. شعار نویسی در خیابان ها و کوچه ها
2. شعار نویسی بر روی اسکناس ها
3. چسباندن فراخوان ها و اعلامیه ها بر در و دیوار شهر
4. استفاده از هر گردهمایی عمومی مانند مسابقات فوتبال یا چهارشنبه سوری برای سر دادن شعار
5. تکثیر شعارها و فراخوان ها و پخش آن در سطح شهر
6. و از این دست کارها که علاوه بر آن که کم هزینه هستند، جو جامعه را ملتهب می کنند.
5. مردم باید خود گروه و دسته تشکیل دهند. ببینید جمهوری اسلامی چگونه در هر محل و هر شرکت و هر دهاتی یک گروه بسیجی راه انداخته است. همین کار باید توسط مردم صورت گیرد. در هر محل، هر شرکت و هر سازمانی گروه های جنبش سبز می توانند شکل گیرند (مثلا جوانان شهرک راه آهن، اهالی نازی آباد، اهالی قلهک، هواداران جنبش سبز شرکت ایران خودرو، …). این دسته ها کاربردهای بسیار موثری در پیشبرد جنبش دارند.
1. این گروهها با حمایت از فراخوانها باعث می شوند که خبر این فراخوانها و میزان اعتبار آنها در میان مردم پخش شود.
2. افراد یک گروه می توانند برای حضور در یک راهپیمایی با هم هماهنگ کنند. به این ترتیب، هم امنیت آنها در راهپیمایی بیشتر می شود و هم احتمال موفقیت آنها در شکل دادن به یک تجمع بیشتر می شود.
3. این دسته ها می توانند در مرحله بعد در شکل دادن به اعتصابات نیز بسیار موثر باشند.
4. در فردای پیروزی جنبش، این دسته ها می توانند با ادامه دادن به فعالیت خود اجازه ندهند که یک گروه یا دسته جنبش را به نام خود مصادره کند و خواست خود را به جای خواست جنبش بنشاند.
6. هدف راهپیمایی ها آن است که جو جامعه را ملتهب کرده و کنترل شهرها را از دست دیکتاتور خارج کند. بنابراین راهپیمایی ها نباید برنامه مشخصی برای جمع شدن در یک مکان داشته باشند. یک راهپیمایی باید کل سطح یک شهر را ملتهب کند. گستردگی جغرافیایی یک راهپیمایی علاوه بر آن که حکومت را در سرکوب آن ناتوان می کند، جنبش را به تمام محلات شهرها گسترش می دهد و به مردم این امکان را می دهد که به سادگی به تجمعات بپیوندند. در مراحل بعدتر، حتی ممکن است که بتواننند بخش هایی از سطح شهر را از کنترل نیروهای حکومت خارج کنند و عملا کنترل شهر را در دست بگیرند.
7. بسیاری از سایت ها فیلتر است و بنابراین اطلاع رسانی در سطح اینترنت نیز به سختی صورت می گیرد. پیشنهاد می شود که هر فردی مستقلا خود اقدام به ارسال اخبار به دوستان و آشنایانش کند. یعنی هر فرد یک ایمیل بسازد و از طریق آن بدون آن که شناسایی شود اخبار را به دوستانش بفرستد. به این منظور آدرس کسانی که برای آنها ایمیل می فرستید را در bcc قرار دهید. این کار به ویژه توسط کسانی که در خارج از ایران هستند بسیار موثر است.
8. جنبش سبز ضد خشونت است اما در برابر خشونت می ایستد و اجازه نمی دهد تا حاکمیت با خشونت خود، جنبش را مرعوب کند. برای شروع مناسب است یک قانون را به کار ببریم. اگر نیروهای سرکوب تلاش کردند تا فردی را دستگیر کنند، به آنها حمله ور شده و از آن فرد دفاع کنیم. به عبارت ساده تر، نباید اجازه داد هیچ فردی دستگیر شود.
9. باید به صورت فعال در برابر ماشین تبلیغ رژیم ایستاد و از آن نهراسید.
هر زمان که کشور در تب و تاب تغییر قرار گرفت و جو تغییر تمام کشور را فرا گرفت، ماشین جنبش در دنده دو است.
چهارشنبه ۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۱
استفاده از گازهای شیمیایی جدید خطرناک علیه مردم ایران
پایگاه اطلاع رسانی پزشکان ایران طی نامه ای به بان کی مون دبیرکل سازمان ملل خواستار اقدامات فوری آن سازمان جهت جلوگیری از استفاده گازهای شیمیایی مخرب علیه تظاهرکنندگان در ایران توسط نیروهای پلیس ضد شورش رژیم گردید.
در این نامه ضمن برشمردن خطرات آنی و درازمدت استفاده از این نوع گازها بر تظاهرکنندگان و حتی مردم عادی ساکن در شهرهای محل تظاهرات و خطرات زیست محیطی اینگونه گازها, خواستار اعزام گروه کارشناسی به ایران , برای بررسی ابعاد استفاده از این گازهای شیمیایی خطرناک گردید که در قالب گازهای اشک آور جدید به سمت معترضین خیابانی شلیک می گردد. گازهای شیمیایی جدید بدلیل ایجاد ترس و وحشت در مصدوم به” گاز ترس” نیز شهرت یافته اند. متن کامل نامه به این شرح است:
دبیر کل محترم سازمان ملل
آقای بان کی مون
همانطور که شاید در اخبار این روزها شنیده باشید چندی است که نیروهای امنیتی ایران برای مقابله با مردم در تظاهرات خیابانی شهرهای ایران از نوعی گاز شیمیایی جدید استفاده می کنند که بدلیل آثار زیانبار بر انسانها و محیط زیست , نگرانی های زیادی را برای اینجانب و همکاران من در سرتاسر ایران بوجود آورده است.
این گازها که حاصل تجربیات واحد پدافند شیمیایی , میکروبی سپاه پاسداران در طی جنگ هشت ساله ایران و عراق می باشد , اولین بار بطور آزمایشی در اعتراضات خیابانی سال 2009 بصورت محدود مورد استفاده قرار گرفت اما در طی روزهای جاری و بخصوص در جریان تظاهرات مردم ایران در روزهای 25 بهمن و اول اسفند امسال بصورت گسترده علیه مردم ایران مورد استفاده قرار گرفته است .
هرچند استفاده از گازهای اشک آور معمولی که عموما حاوی ترکیبات گوگرد بوده و پس از آزاد شدن , تولید اسید سولفوریک می کند و باعث ایجاد سوزش در چشم و بینی می گردد نیز عملی غیر انسانی و ناپسند است اما بدلیل نیمه عمر کوتاه این مواد و اندک سازگاری با محیط زیست, خیلی نگران کننده نیست. اما گازهای شیمیایی جدید که بدلیل ایجاد ترس و وحشت در مصدوم به گاز ترس نیز شهرت یافته است, علاوه بر ترکیبات فوق حاوی CHLOROBENZALDOXIM NITRIL و باران زرد و مقادیر کمی از گازهاي اعصاب مانند سارين، تابون و يا سومان نیز هست که اینها تركيبات آلي فسفردار و جزو سموم ارگانو فسفره هستند و در برخی موارد سبب بروز علائم شدیدی در بین مصدومان این گازها مانند سرگيجه، درد قفسه ي سينه ، سردرد شديد ، دو بيني و تاري ديد ، خستگي تهوع، استفراغ، استفراغ خونی ، دردهاي شكمي و افزايش ترشحات دهان، بيني، چشم و سیستم تنفسي و دردهای شدید عضلانی میگردد. در موارد متعدد در آزمایش خونی که از مصدومان توسط همکاران ما گرفته شده است در خون آنها مقاديري فنيل انالين؛ نيتريت و گوگرد ديده شده و سطح اوره خون آنها نیز بالا بوده است . همچنین بدلیل تاثیر بر DNA می تواند سبب عوارض دیررس و تغییرات کارسینوژنیک و سرطانزایی در انسان نیز شود. و بعلاوه بدلیل نیمه عمر طولانی با شسته شدن توسط آب باران در خیابانها و سرازیر شدن به مزارع پایین دست که از آبهای سطحی استفاده می کنند سبب بروز عوارض زیست محیطی دهشتناکی میگردد.
مشاهدات همکاران ما در کلینیک ها و مراکز اورژانس و مطب ها حاکی از آنست که علی رغم گذشت چندین روز از تظاهرات خیابانی 25 بهمن هنوز در برخی موارد علائم مصدومیتهای افرادی که در جریان تظاهرات این روز آسیب دیده اند برطرف نشده و ما نگران عوارض دیررس این گازهای شیمیایی نیز هستیم. و این در حالی است که مصدومان این روزها به میزان بسیار زیادی در شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک و تویتر از بروز علائم جدید مانند استفراغ خونی و دردهای عضلانی شدید و تهوع در خود خبر می دهند که تاییدی بر استفاده از این گونه گازها در سطح وسیع در جریان تظاهرات روزهای اخیر ایران است.
بر اساس پروتكل منع كاربرد جنگ افزارهاي شيميايي و بيولوژيك سال 1925 ژنو که کشور ایران نیز یکی از امضا کنندگان این پروتکل است , استفاده از این گازها غیرمجاز است و از طرفی این سلاحها در سطح خیابانها و معابر عمومی استفاده می گردد که محل رفت و آمد هزاران کودک و زن و مردی است که در این مناطق سکونت دارند و ممکن است در جریان این اعتراضات، شرکت نداشته باشند.
لذا بر اساس مسئولیتی که جنابعالی دارید از شما بعنوان دبیر کل سازمان ملل متحد در آستانه سالروز استفاده حکومت عراق از این گونه سلاحهای شیمیایی علیه مردم حلبچه در سال 1988 , تقاضا دارم در سریعترین زمان ممکن برای توقف استفاده از گازهای شیمیایی که این روزهاعلیه مردم ایران استفاده می شود اقدام کنید و در صورت لزوم گروه کارشناسی برای بررسی اثرات مخرب این گازها بر انسانها و محیط زیست به ایران اعزام نمایید.
دکتر محمد کاظم عطاری
مدیر پایگاه اطلاع رسانی پزشکان ایران
اشتراک در:
پیامها (Atom)
